The end is near…

Hallo allemaal,

Even een updateje over mijn leven hier. Vorige week en in het vorige weekend heb ik ervoor gezorgd dat mijn stagerapport af was. Ik heb het dan laten drukken en op mijn werk afgegeven zodat ze het kunnen doornemen voor de presentatie maandag. Inderdaad, maandag is het presentatie over mijn werk. De laatste afhandelingen moeten nog gebeuren, maar daarvoor heb ik volgende week nog. En daarna is het volledig gedaan! Het werken toch. Want dan resten er nog enkele daagjes “vakantie”. Wat ik ook al een beetje genomen heb de afgelopen dagen. Toen het rapport af was, heb ik wat de tijd genomen om nog wat rond te wandelen in Saigon en wat te genieten van de heerlijke uitzichten.

Gisterenavond was het dan weer een Belgian Beer Night in The Drunken Duck. Dat begon gezellig en uiteindelijk zijn we geëindigd in Apocalypse Now. Ik vond het er zeer plezant (hoewel ik nu op internet veel slechte kritieken lees) en we hebben het hier dus ook wel even uitgehouden. Omstreeks 2.30 lag ik in mijn bedje, om 7.30 liep de wekker af. Verrassend genoeg verliep de vrijdag zonder problemen of vermoeidheid.

Ik kan jullie ook meedelen dat ik enkele dingen heb bijgeleerd hier in Vietnam de afgelopen dagen. Het eerste feit is wel minder leuk: kakkerlakken kunnen vliegen. Niet ver, maar toch ver genoeg. Dit triestig feit heb ik geleerd toen ik in mijn gebouw een kakkerlak voor mijn kamerdeur van de trappenhal probeerde te duwen, in de hoop dat ze te pletter zou vallen. Niets dus, ze vloog een verdiep lager en ik moest er nog steeds met een boog omheen lopen.
Het tweede nieuws is een verwarrend nieuws. Stel het je voor: je staat in de keuken van je cafetaria en je wilt een eitje eten. Je vraagt om een omelet, na veel vijven en zessen hebben ze eindelijk door dat je eieren bedoelt. “Omelet, Omelet” antwoord men mij, dus ik blij wachtend om een omelet, geklutste eitjes met wat groentjes.  Wanneer het bord voor mij wordt neergezet, staren twee paardenogen mij aan. Hm, dit is mis. ‘s Namiddags leer ik van mijn collega’s dat ze in Vietnam een beetje omgekeerd doen. Een fried egg is een omelet, een omelet is een fried egg. Sommige Vietnamezen kennen geen Engels dus zij verstaan fried egg zelfs niet, of ze spreken Vietnamees Engels en bedoelen dus echt omelet. Maar sommige spreken wel Engels Engels en zij bedoelen dan toch een fried egg of een omelet. En het wordt dan nog veel moeilijker als je dit onderwerp probeert uit te klaren en je de termen door elkaar gooit en er nieuwe verzint zoals “Vietnamese fried egg”,  waarvan ik nu zelf niet meer wat ik ermee bedoel. Is het nu omelet of fried egg? Of zullen we maar gewoon ốp la zeggen in het Vietnamees. Waarmee de verwarring eigenlijk pas begint want ốp la klinkt zoals omelet en het betekent zoveel als ei, maar bedoelen de Vietnamezen nu fried egg of omelet? En als het dan fried egg is, is het dan fried egg or Vietnamese fried egg? Een kleine Babylonische spraakverwarring dus hier in Saigon waarvan ik volgende keer hoop dat ik het juiste op mijn bord krijg. Maar misschien leer ik dit allemaal nog in de kookles die ik van plan ben te volgen. Een half dagje Vietnamese keuken. Het kan alleen maar smaken!

Groeten,

Koen